Berichten uit San Jose

Toetanchamon

Gisteren was het dan zo ver en gingen we naar San Francisco naar de Toetanchamon tentoonstelling in het De Young museum. Dit museum ligt in het Golden Gate park waar het altijd moeilijk parkeren is maar toen we in april naar het Acadamy Museum of Sciences geweest waren hadden we een goede parkeerplaats gevonden en die op de kaart van SF aangemerkt. Dus nu was het parkeren een fluitje van een cent. Omdat het nog wel een stukje lopen was naar het museum hadden we de fiets van Emma en Annette meegenomen en zijn zij zonder problemen naar het museum toegefietst.

Tutankhamun

Het was een mooie tentoonstelling met veel voorwerpen uit het graf van Toetanchamon en een aantal verwanten. Indrukwekkend was een grote buste van Achnaton, vermoedelijk de vader van Toetanchamon. Emma vond het prachting, ik moest haar overal vertellen wat het was en vooral een paar mooi ingelegde sieradenkistjes vond ze mooi. Tijdens de tentoonstelling mocht je geen foto's maken maar deze replica van de troon van Toetanchamon stond buiten de eigenlijke tentoonstelling en daar mocht je wel fotograferen:

Tutankhamun troon

Nadat we de tentoonstelling bekeken hadden moesten we natuurlijk ook nog even naar de hoogste (9de) verdieping van de toren van het museum om naar het uitzicht te kijken.

De Young museum

Buiten het museum moest er natuurlijk even op een van de twee 'sfinxen' geklommen worden:

Sfinx

En toen weer naar de auto fietsen en terug naar huis rijden. Zoals Annette zei 'Mama, het was een drukke dag'.

Een nieuwe slaapkamer

In de vorige post heb ik vertelt dat we eindelijk de hoek van het huis dat lager lag waterpas hebben laten maken. Deze hoek lag in Eelco's werkkamer en de kamer moest helemaal ontruimd worden voordat men aan de hoek kon gaan beginnen.
Omdat Eelco de kamer toch niet meer zoveel gebruikte, besloten we de kamer te verven en er Emma's slaapkamer van te maken. Emma vond dit natuurlijk prachtig en ook Annette kon zich er in vinden want zij zou dan gelijk van haar kleine bed naar een standaard 1-persoons bed verhuizen. Ze was nl al een poosje aan het vragen wanneer ze net zo'n groot bed als Emma zou krijgen en was nu blij dat het eindelijk zover was.

Ik had van de winkel enkele verfkleurstaafjes meegenomen en Emma mocht daaruit de kleur kiezen die ze het mooist vond. Heel ernstig ging ze met de kleuren in de kamer zitten maar had toch al vrij snel haar keuze gemaakt. En vorige week zaterdag was het dan zover: verven. Zij en Annette hielpen Eelco 's morgens mee en 's middags zijn ze met mij naar Ikea geweest (nog steeds de enigste plaats waar je een dekbed en dekbedovertrekken kunt krijgen). Hier is Emma aan het verven:

Verven

We hadden een soort van stickers gekocht om op een muur te plakken. Ze verschillen in zoverre van stickers dat je ze ook weer van de muur af kunt halen zonder dat alle verf meekomt en de stickers kunnen dan eventueel weer ergens anders geplakt kunnen worden. De verf moest een week drogen voordat de stickers op de muur konden dus die hebben we vanmorgen geplakt. Dit is het eindresultaat:

Muur tableau

En dit zijn nog een paar andere foto's van haar nieuwe kamer:

Emma is blij met haar nieuwe kamer. En Annette? Die slaapt een stuk langer sinds ze haar 'grote' bed heeft.

Een huis met een nieuw kleurtje

Ons huis heeft altijd al een hoek gehad die lager lag dan de andere drie hoeken. Een paar jaar geleden hebben we een poging gedaan om daar iets aan te doen maar de bedrijven die we toen benaderden name of nog niet eens de moeite om terug te bellen of vertelden ons dat er eerst een uitgebreid (en vrij kostbaar) bodemonderzoek gedaan moest worden voordat er verder gepraat kon worden. Niet iets waar we veel zin in hadden omdat de verzakking niet toenam en ook nergens in huis grote scheuren te zien waren.
Twee jaar later met een economie die niet zo goed draait is het opeens heel anders. Een aannemer die door een vriendin was aanbevolen kon een week later komen kijken en gaf advies waar we ons wel in konden vinden. Hij stelde voor de fundering bij die hoek op te krikken. Dit werk kon twee weken later gedaan worden. Om bij de fundering te komen moest er aan de buitenkant een gedeelte van de stucco verwijderd worden. Aangezien we toch een nieuwe stucco laag tegen het huis wilde laten aanbrengen hebben we de man die de stucco bij de fundering bij kwam werken gelijk om een offerte gevraagd voor het hele huis. In plaats van stucco en dan schilderen kon hij ook gelijk een kleur in de stucco aanbrengen. En zo kreeg ons huis binnen een dag opeens een nieuw kleurtje.

Voor de nieuwe stucklaag

Dit is hoe het huis er eerst aan de achterkant uitzag. Een reden voor het aanbrengen van de nieuwe stucco was ook dat vorige bewoners scheuren in de stucco op zo'n manier gerepareerd hadden dat het extra duidelijk was dat er scheuren in hadden gezeten. Zolang het kleine scheuren zijn, zijn scheuren in stucco heel normaal en hoef je ze ook niet te repareren als het er niet al te veel zijn. Maar goed, met de nieuwe stuccolaag ziet het huis er nu zo uit:

Met een nieuwe stucklaag en een nieuw kleurtje

Volgens de kinderen een perzikkleur en Emma zegt nu dat we in een reuze perzik wonen...

Toevoeging (20/9/09)
Het houtwerk is nu ook geschilderd en aan de buitenkant is het werk nu af:

Huis geschilderd

En ja, Emma vroeg of het houtwerk groen geschilderd zou worden want dat paste wel bij een perzik vond ze...

Picknick

Het is zomer en dus warm. Niet dat het bijzonder warm is maar het is te warm om overdag naar de speeltuin te gaan. De glijbaan is dan nl zo warm dat het me niet zou verbazen als je er een eitje op zou kunnen bakken. Maar vooral Annette wil wel graag naar de speeltuin. En daarom gaan we 's zomers vaak pas tegen een uur of 5 's middags. Eerst eten in de speeltuin (er is een groot grasveld) en dan nog wat spelen.
Vandaag had ik 2 salades met orzo pasta gemaakt: een Griekse salade met orzo, komkommer, ui, courgette, tomaat, feta en olijven en nog een orzo salade met broccoli en ananas. En voor ieder een hardgekookt ei erbij. Een simpele maaltijd maar wel lekker.

Na het eten was het tijd voor te spelen. Vandaag geen glijbanen maar wel volop aan de monkey bars gehangen:

Collage

Na een paar rondjes fietsen (Annette) en steppen (Emma) weer naar huis en moe naar bed :-)

Wandelen tijdens de lunch

De gebouwen van Marvell, waar ik werk, staan aan de rand van de San Francisco baai. Er loopt een voetpad van de campus naar de baai en ik heb een rondje gevonden dat ik met wat doorstappen in een half uur kan lopen. Ideaal voor een lunchwandeling dus.
Deze foto van de Marvell gebouwen is gemaakt tijdens het voorjaar toen alles nog groen was en er heel wat meer water in de plas stond dan nu het geval is:

Marvell

Mid juli betekent dat het al 3-4 maanden niet meer geregend heeft en het groene gras van de foto hierboven ziet er nu zo uit:

Droog gras

Het enige dat nu nog een beetje groen is is pitriet en de wilde venkel. Die staat op dit moment in bloei en tegen de strakblauwe Californische hemel ziet dat er wel mooi uit:

Wilde venkel

Er staat nu ook minder water in de plas en in plaats van de eenden in het voorjaar zijn er nu kluten, steltlopers ed. te zien. Vorige week zag ik ook een paar witte pelikanen, enorme vogels in vergelijk met de kluten en steltlopers op de volgende foto.

Kluten en steltlopers

Het water zal waarschijnlijk niet helemaal verdwijnen omdat er een open verbinding met de baai is maar ik ben benieuwd hoe laag het zal gaan.

Emma' s verjaardagsfeestje

Ze is pas donderdag jarig maar dit jaar wilde ze haar verjaardagsfeestje voor haar eigenlijke verjaardag. Dit jaar wilde ze haar verjaardag bij Pump-It-Up vieren. Dit is een plaats waar er alleen maar springkussens in verschillende vormen zijn. De kinderen hebben altijd veel plezier en zijn over het algemeen harstikke moe na zo'n verjaardagsfeestje.
Populair was de glijbaan: eerst naar boven klimmen en dan heel hard naar beneden. Eelco vroeg Annette of hij met haar mee moest gaan maar dat wilde ze absoluut niet, ze kon het best alleen.

Glijbaan

En dit was nog een van de andere springkussens:

Springkussen 1

Na anderhalf uur springen was het tijd voor pizza en cake. In een aparte kamer stonden tafels en een troon voor de jarige. Annette mocht ook even bij haar zitten

Zusjes in de stoel

En aan het einde van het feestje was er natuurlijk het kadootje voor de gasten. Naar een idee van Marleen een variatie op de stuiterpoes: het blokfluitmannetje:

Stuiterfiguur met blokfluit

Met een hoofd van stuiterbal, een lijf van bandana en een blokfluit voor de muziek gaan deze blokfluitmannetjes door het leven. En een heleboel lawaai bij het verlaten van het gebouw...

Elkhorn Slough

Vrijdag zijn we naar Elkhorn Slough geweest en hebben daar een boottocht gemaakt. Elkhorn Slough ligt op ongeveer een uur rijden van ons aan de kust bij Moss Landing (tussen Santa Cruz en Monterey).
De boottocht duurde ongeveer 2 uur en was erg mooi. Er waren veel otters te zien, bruine en witte pelikanen, Californische zeeleeuwen, zeehonden, aalscholvers en diverse andere vogels.

Hier een paar foto's, meer foto's zijn op mijn Flickr pagina te zien.

Raft of otters 2 - Elkhorn Slough

Dit was een groep van 37 otters die lagen te eten en gewoon te liggen. De otters verzamelen zich in zo'n grote groep en liggen zo rustig omdat er in de Slough geen van hun vijanden doordringen.
En hier een close-up:

Otter

We zagen ook veel pelikanen an aalscholvers:

American white pelicans

Na de boottocht zijn we langs de kust een stukje naar het noorden gereden en hebben bij Manresa Beach nog een paar uurtjes aan het strand gezeten.

Manresa beach

 

Roaring Camp Railroads

Nadat we woensdag de tent ingepakt hadden zijn we naar Felton gereden. Volgens Google Maps zou dat een ritje van 30 minuten zijn maar daar waren de breedte van de weg (erg smal) en de hoeveelheid (haarspeld)bochten (erg veel) niet bij inbegrepen. Het duurde dus een stuk langer dan de 30 minuten om in Felton te komen.
Een van de redenen om naar Felton te gaan is Roaring Camp Railroads. Vanuit hier kun je een tochtje door een redwood bos maken met een stoomtrein of je kunt de stoomtrein naar Santa Cruz nemen. Wij hadden gekozen voor de tocht door de redwoods en dit was de locomotief die de karren trok:

stoomlocomotief

Het is een mooie tocht maar het is vrij moeilijk om vanuit een rijdende, schokkende trein scherpe foto's te maken. Daarom heb ik wat geexperimenteerd met een techniek waarbij je het fototoestel snel beweegt tijdens het maken van een foto. Het resultaat is een vrij abstracte foto. Dit is een van de foto's die ik nog het best gelukt vindt:

the redwood forest

Op mijn Flickr pagina zijn nog een paar andere foto's te zien die ik met deze techniek gemaakt heb.

Het treinritje duurde ongeveer anderhalf uur en daarna had men wel trek in een ijsje:

ijsje eten

En toen de ijsjes op waren was het tijd om naar huis te gaan.

Kamperen

Deze week is het verplicht vakantie houden voor ons: Hitachi en Marvell hadden besloten om deze week te sluiten. In Amerika is dit een logische week voor een sluiting: zaterdag is immers 4th of July, onafhankelijkheidsdag. En omdat 4 juli dit jaar op een zaterdag valt heeft iedereen (nou ja de winkels natuurlijk niet) vrij op vrijdag 3 juli. Dus het is al een korte week die door velen gebruikt wordt om vakantie te nemen en daardoor een logische keuze voor een bedrijf om te sluiten.

We hadden al besloten om te gaan kamperen en omdat we de poes nog niet een week alleen wilde laten zijn we 4 dagen naar Big Basin gegaan. Big Basin is een groot redwood bos en de kampeerplaatsen liggen dan ook midden tussen de redwoods. Dit was het uitzicht vanuit onze kampeerplaats:

redwood forest 1

Emma en Annette vonden het prachtig om weer eens te gaan kamperen. De eerste nacht waren ze een beetje te opgewonden om gelijk in slaap te vallen maar de andere nachten was dat geen probleem. Maandagavond hadden we met een ranger een wandeling tijdens de schemering gemaakt. De wandeling begon om half 8 en duurde ruim een uur (schemering in Californie begint vroeg en is afgelopen voor je het weet). De ranger vertelde vooral over dieren die 's nachts actief zijn zoals uilen, vleermuizen, coyotes en wasbeertjes maar ook over de redwoods waar we langs liepen. Emma bleef de hele wandeling dicht bij de ranger om maar niets te missen maar Annette begreep het allemaal nog niet zo en was tevreden om bij Eelco op de schouders te blijven zitten.
 
In het park zijn verschillende stroompjes, een liep een stuk lager langs onze kampeerplaats. Stroompjes zijn mooi maar het nadeel is dat het in de omgeving vergeven is van de muggen. Het muggespul dat we bij ons hadden werkte niet meer en dus hebben de muggen de eerste avond onze armen, benen, nek en schouders gebruikt voor een uitgebreidde maaltijd. De vogende dag hebben we nieuw spul bij de kampeerwinkel gehaald en hebben we bijna geen mug meer gezien.
Ook al waren er veel stroompjes in het park, er bleek nergens een toegang tot het water te vinden. Tijdens een wandeling langs zo'n ontoegankelijk stroompje kwamen we een grote boom tegen (geen redwood) die dwars over een open plek lag. Er zaten nog een paar stompen van zijtakken aan en Emma en Annette hebben een hele tijd op die boom gespeeld:

de speelboom

De boom was meestal een soort vliegtuiig waar overal mee naar toe gevlogen werd, ook naar Nederland.
Woensdag was de kampeertocht weer voorbij en werd alles weer in de auto gepakt.
Meer foto's van de kampeertocht zijn op Flickr te vinden.

Kindergarten graduation

Maandag was de grote dag voor Emma: kindergarten (kleuterschool) graduation. Natuurlijk waren er geen voorafgaande examens of iets dergelijks maar werd het gebruikt om de kinderen een idee van afsluiting te geven. Immers, bij een Montessori school hebben de kinderen 3 jaar in de Primary groep gezeten en het laatste jaar in deze groep komt overeen met de traditionele kindergarten/kleuterschool.

De kinderen waren al een paar weken druk bezig met liedjes oefenen en ook versjes van buiten te leren. Elk kind moest een versje voordragen en de tweetalige kinderen 2 als ze dat wilden. Het tweede versje moest dan in hun andere taal zijn. Emma had gekozen voor Caterpillar van Christina Rossetti:

Brown and flurry
Caterpillar in a hurry
Take your walk
To the shady leaf or stalk,
Or what not,
Which may be the chosen spot.
No toad spy you,
Hovering bird of prey pass by you;
Spin and die,
To live again a butterfly.

En voor het Nederlandse versje had ze voor het eerste couplet van Dikkertje Dap (Annie MG Schmidt) gekozen:

Dikkertje Dap klom op de trap
's morgens vroeg om kwart over zeven
om de giraf een klontje te geven.
Dag giraf, zei Dikkertje Dap,
weet je, wat ik heb gekregen?
Rode laarsjes voor de regen!
't Is toch niet waar, zei de giraf,
Dikkertje, Dikkertje, ik sta paf.

De kinderen moesten allemaal hun blauwe school tshirt aan met een witte broek/rok en witte schoenen. Een week voor de graduation moesten ze de kleren mee naar school nemen omdat er foto's gemaakt werden. Dit is een van de foto's die toen genomen is:

Emma

Tijdens de ceremonie kregen ze ook allemaal een 'diploma'. Natuurlijk waren de kinderen blij dat het afgelopen was. Hier is Emma nog na aan het praten met haar vriendinnetjes:

Napraten met vriendinnetjes

Na afloop was er voor de ouders en de kinderen nog een gezamelijke luch in de gemeenschappelijke ruimte. Hier hingen ook de posters die de kinderen gemaakt hadden. Op de poster hadden ze behalve naam en geboortedatum ook hun lievelingskleur (roze), favoriete dier (walvissen en kangaroes) en wat ze het liefste deded (met vriendinnetjes spelen) geschreven. Ook had ieder geschreven wat ze wilde worden (Emma wil artiest worden) en hoe ze de wereld een betere plaats willen maken (door biologisch te tuineren). Dit is een foto van Emma's poster:

Poster

Een van de leerkrachten vertelde me dat Emma blijkbaar zo'n hoge voetboog heeft dat het niet lukte een voetafdruk te maken waarbij de tenen en de hak verbonden waren. En het maken zien van deze voetafdruk verklaarde meteen waarom Emma een keertje 's avond verf tussen haar tenen had.